از عیالُم پرسیدُم به خِنه شیر دِرِم؟ گفت ها دِرِم، وَخِز برو تو یخچال یَک لیوان شیر از صُب مُنده. وَرخواستُم رفتُم در یخچال رِ واز کِردُم دیدُم فِقَط هَم یَکدِنه لیوان توشه که اویَم رنگِ آب مِمانه. وَردیشتُم یَک قُرت اَزِش خوردُم دیدُم مِزَّشَم عین هَم آبه. یَک دادِ قایِم سَرِ عیالُم زدُم که مو رِ مسخِره کِردی یَره؟ ای که آب خوردَنه. عیالُم اَمَد گوشُم رِ تابوندُ گفت یَرِگه یِ پَخمه! ای لیوان از هَمو پاکت شیریه که صُبی از اِسمال آقا خِریدی. واچُرتیدُمُ گفتُم پس بِرِی چی مِزه آب مِده؟ گفت ایش رِ دِگه مو نِمِدِنُم؛ فِکِر مُکُنُم یَک چَنوَختیه شیرِآبِ کارخِنه شیرسازی هَرز رِفته یُ بجایِ ایکه عِین قِدیما یَک خوردو آب قاطی شیرا کِنَن، هَموجور اَزیوَر که گاوا شیر وِل مِدَن بیرون، اَزووَرَم سَلط سَلط آب خوردن پیشینگه ی شیرا مِره یُ خُلِصه بجای شیر دِرَن آبِ طعم دار بِزِما مِدَن. آب با مِزه یِ شیر!
حالا مو یِ مَش غضنفر موندُم اینا که ایقذَر قیمتِ شیر رِ گیرون کِردَن، دِگه چه دَردِشایِ که ایقذَرَم هر روز آبِش رِ زیات تَر مُکُنَن؟ اونایی که پول دِرَن مجبورَن بِرَن شیرِ فَله ییِ ناشور بِستِنَن که لااَقَلَکَندِش بِدِنَن دِرَن شیر مُخورَن؛ اونایَم که نِدِرَن اگِر بِتِنَن هَمی آبزیپو ها رِ مِگیرَنُ مُخورَن بعدَم به اُستُقونایُ دِندوناشا تلقین مُکُنَن که شیر خوردن پس نِبایِست کاریشا بِره!